De B5 relatietest

Laat ik iets stoers met jullie delen: de B5 relatietest. Een zelf bedacht hulpmiddel om op een andere manier naar je relatie te kijken. Makkelijk in het gebruik, geen moeilijk jargon, en beter inzicht in je liefdesleven.
Als je liefde nog pril is en je niet weet of je lief de ware is: de B5 test helpt je om een goede keus te maken. Want we gaan natuurlijk niet met elkaar in zee met een houding van  "we zien wel hoe ver we komen... ", dat is slappe hap. We gaan voor echte trouw aan elkaar, en dus proberen we een goed besluit te nemen.

Ben je getrouwd, dan kan de B5 test je helpen om te ontdekken waarom bepaalde dingen niet lekker lopen. Daar kun je samen dan mee aan het werk. Want een ja-woord is een ja-woord en geen tijdelijke belofte met beperkte houdbaarheid.
Hoe werkt het:

• Je hebt deze poster nodig. Die ga je volschrijven. Je kunt ook zelf een A3 of A4 vel in zes vakken verdelen.
• Je hebt ook ronde rode en groene stickers nodig, in een grote en een kleine maat. Je kunt ze bij de meeste boekhandels wel vinden, bijvoorbeeld hier

Op de poster vind je zes vakken. Vijf vakken hebben al een thema, de Big Five ! Het laatste vak mag je zelf vullen met een thema dat voor jou van belang is:

1. Werk
2. Geld
3. God
4. Sex
5. Kinderen
6. eigen keuze, b.v. hobbies, taakverdeling, familie, alles mag.

In elk vak ga je opschrijven wat er goed gaat, en wat er fout gaat. Je mag over je eigen goede en slechte eigenschappen, gewoonten, en gedrag schrijven, maar ook over die van je partner. Tip: het is beter om je te concentreren op jezelf. Dan houd je het dicht bij jezelf en het praat gemakkelijker als je er met je tweeën naar kijkt.

Maar eerst ga je alles nog stickeren: de positieve dingen met een groene sticker, en de negatieve met een rode sticker. Belangrijke zaken geef je grote stickers, de minder belangrijke een kleine.sticker.
Er ontstaat nu een kleurige plaat waar je (voorlopige !) conclusies aan kunt verbinden:

• Veel groen: dat lijkt goed te zitten.
• Veel rood: toch nog eens goed nadenken, of hier aan gaan werken in je relatie
• Volle vakken: dat zijn belangrijke zaken voor jou.
• Lege vakken: dit hoeft niet te betekenen dat dit onbelangrijke zaken voor je zijn. Misschien marcheren de zaken hier gewoon goed.

Je kunt met je poster van alles doen. Je kunt 'm voor jezelf houden en er je voordeel mee doen. Je kunt de poster ook gaan bespreken met je partner. Of nog beter: jullie vullen allebei een poster in en praten er over.

Tot slot een aantal voorbeeld vragen die je helpen om een begin te maken:

1. Werk

• Wat verwacht ik van mijn baan ?
• Hoeveel carrière wil ik maken ?
• Hoe wil ik werk en privé combineren ? 
• Wat betekent dat voor ons tweeën samen ?

2. Geld

• Hoe belangrijk is geld voor mij ?
• Hoeveel geld hebben we nodig, en is dat er dan ?
• Over welke uitgaven beslissen we samen ?
• Hoe erg is het wanneer één van beiden veel minder verdient dan de ander ?
• Hoe gaan we om met "eigen geld" of met erfenissen ?

3. God

• Wat betekent geloven voor mij ?
• Hoe belangrijk zijn religieuze gewoonten voor mij: de samenkomst bezoeken, de rituelen thuis ?
• Hoe belangrijk is het voor mij om dit samen met mijn partner te beleven ?
• Hoeveel eigen ruimte heb ik nodig voor mijn geloof ?
• Hoeveel ruimte wil ik geven aan het (on)geloof van mijn partner ?

4. Sex

• Welke rol speelt sex in onze relatie ?
• Past dat bij mijn behoefte ?
• Hoe goed werkt de sex in onze relatie ?
• Hoe gelukkig is mijn partner met onze sex ?

5. Kinderen

• Wil ik kinderen, en zo ja hoeveel ?
• Welke normen en waarden wil ik ze meegeven ?
• Hoe moet de opvoeding er uit zien ?
• Wie doet wat voor de kinderen ?
• Hoe verdelen we de huishoudelijke taken ?

Weekend Giethoorn

Daar staan we dan op rij, van de jongste naar de oudste, de drie broers en twee zussen Dijkgraaf. Op een praam ergens in de Weerribben, op een grijze maar gelukkig wel droge zaterdagmiddag. We zijn gaan fietsen met tandems, want we zijn sinds lange tijd weer een weekend bij elkaar. En dan verzin je dit soort dingen.

De Dijkgraaf broers en zussen

Best wel boeiend, een paar dagen met elkaar optrekken. Broer E. heeft een mooi vakantiehuis gevonden voor 10 personen, in Zuideinde, zeg maar de onderkant van Giethoorn. Daar passen we, met partners, prima in. Ik arriveer op zaterdagochtend, de rest heeft de housewarming party en een nachtje slapen al achter de rug. De aanvullende boodschappen worden gedaan, want natuurlijk sjouwen we van alles zelf mee maar ontbreken er een paar dingetjes. Zo blijkt er geen vaatwasborstel te zijn, niet echt praktisch.

Vakantiehuis Waterrijck aan de Petersteeg

We drinken koffie en besluiten 's middags een tandemfietstocht te gaan maken. GenA zijn daar al een paar jaren mee bezig en vertellen enthousiaste verhalen over deze vorm van fietsen. Proberen maar ! Bij Restaurant Zwaan wordt van alles verhuurd, en daar kunnen we terecht voor de tandems. Het is een mooie dag en de tandems blijken erg in trek te zijn. Gelukkig hebben ze er nog drie en dat is voldoende.
De eerste proefritjes worden op het parkeerterrein uitgevoerd. Gelijktijdig afzetten en afstappen is eigenlijk het belangrijkste, verder fietst het als vanzelf. En inderdaad, het grote voordeel van de tandem is dat je heel gemakkelijk met elkaar praat, en zeker met twee tandems naast elkaar is er sprake van een zeer onderhoudend theekransje. Waarom de vrouwen collectief weigeren om in de driverseat te gaan en achterop willen, is me overigens een raadsel .

Tandems klaarmaken

Al fietsend ontdekken we weer zoiets mals van elkaar: we hebben niet zo veel met de kop van Overijssel. Onafhankelijk van elkaar melden we dat we het mooi vinden om hier eens een keer te fietsen, maar dat we er nooit zouden willen wonen. Klaarblijkelijk blijven we Veluwnaren en gehecht aan de droge zandgronden met bos en heide.
's Avonds gaan we gezellig gourmetten, en na afloop is er koffie met zelfgebakken appeltaart en koffiekoek. Er komen stokoude spelletjes voor de dag, wie kent er nog Stap-op of Padvinderen ? Het is allemaal van een huiselijke gezelligheid die we van vroeger kennen. Van lieverlee krijgen de gesprekken diepgang en vertrouwelijkheid en het is maar zo laat.

De Andalusische kip, jawel

Op zondag gaan we naar de kerk. Dat hebben we meegekregen, en niemand heeft er afscheid van genomen. Daar ben ik blij mee, want daarmee delen we het belangrijkste waar je in je leven voor kunt gaan: God liefhebben. 's Ochtends gaan we naar een klein christelijk gereformeerd kerkje in St. Jansklooster: een doopdienst met ds. Kater. 's Avonds wordt het de St.Stephanuskerk in Hasselt, de grote kerk zeg maar, waar een geweldig orgel staat. Eerlijk gezegd maakt dat de dienst tot een feest voor me, ik geniet intens van orgelmuziek in een kathedrale kerkruimte.
's Middags gooien we onze culinaire talenten in de strijd en maakt E. Andalusische kip. Hij vertelt dat het overigens net zo goed smaakt als je het Toscaanse of Provencaalse kip noemt, terwijl je toch een wezenlijk ander menu aanbiedt.
Alles koek en ei dus, geen gedoe, zo met elkaar ? Nee, er zijn alleen maar kleine wrijvingen en eigenaardigheden die je vergeten was van elkaar, of die je voor het eerst ontdekt. En het is ons aardig gelukt om daarin inschikkelijk te zijn en iedereen in zijn of haar waarde te laten. Een geslaagd weekend.

De God van Pa

Wat heeft hij voor me betekend ? Wat heb ik van hem overgenomen, wat van hem heb ik laten liggen ? Die vragen komen bij me op, deze dagen na de begrafenis van vorige week. Tussen Kerst en Oud en Nieuw heb ik vrij, en elke ochtend wandel ik een uur. Dan dwalen de gedachten zo maar weer die kant op: mijn vader is er niet meer, mijn moeder moet verder.

Mijn vader was een man van en met anderen. Thuiszitten was niet zijn sterkste kant. Hij had overdags zijn baan bij de fabriek in Vaassen, de Aluminium Industrie, nu Vaassen Flexible Packaging, waar hij zijn 40-jarig jubileum gehaald heeft.
Jarenlang zat hij in de Ondernemingsraad namens het CNV, hij vond het belangrijk dat arbeiders recht gedaan werd. Hij kon met de meesten goed overweg, conflicten had hij zelden. Iedereen werd op gelijke wijze behandeld, of dat nu de directeur of de Turkse dame van de kantine was. "Gelijke behandeling" bracht hij op heel natuurlijke wijze in de praktijk, alsof hij het uitgevonden had.
's Avonds was hij er altijd bij de warme maaltijd, om zich daarna in andere plunje te hijsen en op stap te gaan voor een of andere kerkelijke activiteit. De zondagsschool en het evangelisatiewerk hadden zijn hart. Tientallen jaren was hij zondagochtends van elf tot twaalf bezig met de kinderen die hij overal vandaan haalde. Hij bezocht ooit een tijdje het plaatselijke woonwagenkamp, sprak er met de mensen, en vroeg aan de ouders of hun kinderen op de zondagsschool mochten komen. Die zullen zich wel afgevraagd hebben wie die gezellige babbelaar was, sommigen noemden hem "padre"......

Enkele jaren ging ik als tienerjochie met hem mee naar de campings in Gortel: evangelisatiewerk. Pa organiseerde boswandelingen en loodste belangstellenden langs de mooiste plekjes in het bos. Hij wist veel te vertellen van de flora en de fauna. Die wandelingen liepen wel eens uit, zeker. Na afloop was er in de kantine van de camping een dagsluiting met een kort bijbelwoord, een gebed, en zingen uit Johan de Heer, ik spelend op een orgeltje.

Mijn vader was een man van de liefde. Hij kon goed overweg met het andere geslacht en vertelde met smaak over zijn laatste, definitieve verovering: Riek. Hij is bij haar gebleven, 62 jaren lang, en ze waren gelukkig met elkaar tot hun laatste dag samen. Ze kregen vijf kinderen, drie jongens en twee meisjes. Op hun trouwdag nam hij steevast een bos bloemen mee, die dan werd verstopt op het toilet. Ma wilde eerst het eten op tafel hebben, en dan pas de bloemen krijgen.
Wanneer Pa bij officiële gelegenheden een dankwoord moest uitspreken, werd Ma nooit vergeten. Zonder haar zou hij dit of dat nooit hebben kunnen doen, en dan kreeg ze een stevige zoen.
Hij was in zijn latere jaren dol op zijn kleinkinderen en wilde graag kennismaken met hun nieuwe vrienden of vriendinnen.

Mijn vader was een man die in God geloofde. Hij groeide op in een randkerkelijk hervormd gezin. Al vroeg waren er zorgen en ziekte. Zijn moeder, mijn oma, overleed toen hij 15 jaar oud was. Hij moest van de MULO af, en aan het werk. In die jaren is hij door vrienden meegenomen naar de kerk en naar de jeugdvereniging, en daar is het begonnen.
Dat is alles wat hij ons er over heeft gezegd. Hij kon de bijbelverhalen prachtig vertellen, de zondagsschoolkinderen waren er dol op, en het was zijn passie. Maar hij was er de man niet naar om thuis zijn gevoelens hierover met ons te delen, en een discussie voeren over theologische zaken had niet zijn interesse.
De God van Pa kwam je vooral tegen in zijn doen en laten. Hij praatte niet over zijn geloof, hij deed het: walk your talk.

Hartritmestoornis

Misschien handig, kort even vertellen wat er voorgevallen is.  Gisterochtend ben ik bij de tandarts behandeld ivm. een zenuwontsteking. Dat gebeurt in stappen, en gisteren was de tweede behandeling. Toen 's middag de verdoving uitgewerkt raakte, voelde ik me behoorlijk lamlendig. Pas bij het avondeten realiseerde ik me dat het "onrustig voelde" in mijn borstkas. Ik heb mijn pols gevoeld, en die was overduidelijk onregelmatig. Samen naar de huisartsenpost in het Gelreziekenhuis in Apeldoorn, en meteen doorverwezen naar de Eerste Harthulp een paar verdiepingen hoger i.v.m. boezemfibrilleren, in het medisch jargon (wiki voor de liefhebbers).

Daar begint dan een standaardprocedure: hartfilmpje maken, bloeddruk meten, bloedmonsters nemen, intakegesprek, en daarna het grote wachten. Ik had behalve wat kortademigheid geen klachten, en voelde me niet zo ongerust. In 2002 heb ik hetzelfde meegemaakt en toen werd na uitvoerige nacontroles helemaal niets ontdekt.
In de loop van de avond werden we een paar keer  bijgepraat, en tegen twaalven werd de knoop doorgehakt: U blijft hier, en morgen gaan we in de loop van de ochtend een cardioconversie (wiki) doen. De deken werd uit de kast gehaald, het bed langer gemaakt, en daar lag ik dan. In de meeste gevallen slaap ik de eerste nacht in een vreemd bed (vakantie, hotel) slecht. Maar deze keer lukte dat met een slaaptabletje zonder problemen.

Vanochtend is de cardioconversie geweest. Je wordt aan nog meer draadjes vastgeplakt en kort onder narcose gebracht. Als je wakker wordt, na 10-15 minuten,  is de normale hartslag weer hersteld - als alles volgens het draaiboek verloopt. En dat bleek het geval bij mij, gelukkig. De hartslag zag er prima uit op het scherm, en ik mocht weer eten en koffiedrinken. Het ziekenhuisontbijt smaakte me goed. Tegen twaalven konden we weer naar huis, en nu doe ik een paar dagen kalm aan.

Hamlet

Al in het voorjaar gereserveerd, want Shakespeare in Drenthe is populair: een avond Hamlet in het openluchttheater in Diever. We komen er graag, want ze weten er altijd iets moois van te maken. En dat doen ze dit jaar voor de 65e keer, een prestatie van formaat.
Je raakt ook verslingerd aan de sfeer en de plek: Even buiten Diever, waar op een open plek in het bos een soort amfitheater is gemaakt. Je auto kun je - mits vroeg genoeg aangekomen - tegen een schappelijke vergoeding parkeren op het weiland van een naburige particulier. En dan loop je in een lange rij naar het amfitheater. De echte professionals hebben kussentjes, regenkleding, en thermoskannen bij zich, heel Nederlands allemaal.

Het voorstellen van de spelers in Hamlet

Deze keer wordt Hamlet gespeeld, met de bekende quote To be or not to be, that is the question. Een drama, maar er valt ook regelmatig goed te lachen.Ook deze keer zit ik al snel in het verhaal. De klassieke vorm met soms lange monologen zit me niet in de weg, en de vertaling is mooi, met soms aardige eigentijdse knipogen. Het lijkt me de moeite waard om origineel en vertaling eens met elkaar te vergelijken, maar dat is iets voor later.

Je kunt Hamlet over je heen laten komen als een spannend verhaal, die magie heeft het zonder meer. De gebeurtenissen tuimelen over elkaar heen, en er is veel variatie van spelers en scenes. Zelfs een toneelspel, in een toneelspel dus.

Ik word vooral meegenomen door de "grote thema's" waar Shakespeare mee aan het werk gaat. Dat gebeurt niet op een abstracte, beschouwende wijze, maar met felle woordenwisselingen en emotionele monologen: uitbarstingen van woede, verdriet, spijt, schuld. Dat is wellicht het karakter van dit drama.Ik herinner me een uitvoering van Midzomernachtdroom waar de liefde natuurlijk de boventoon voerde en de passie en de grappen en grollen domineerden.
Hamlet komt ook in 2011gemakkelijk dicht bij. Wat moord, wraak, en schuld met je doen, lijkt na 500 jaar weinig veranderd. 

Camper try-out

Vorige week zijn we een paar dagen op pad geweest met een camper. Een probeersel ! Een paar weken geleden zijn we bij vrienden die ons hun camper laten zien. Een prachtige en compacte wagen waar ik meteen weg van ben. Mijn mening over caravans en campers is in sterke mate bepaald door de gezinsvakanties met de jongens: een stacaravan in Frankrijk, leuk ! Maar ik leidde een gebukt bestaan in die lage dingen en heb me toen voorgenomen  dat nooit meer te gaan doen....
Daarom is het kopje koffie in die mooie camper een eye-opener voor me: ik kan er gemakkelijk rechtop staan, de stoelen zitten voortreffelijk, en het bed oogt comfortabel. "Dat wil ik wel eens een paar dagen proberen" zeg ik, en binnen enkele dagen heb ik in de buurt  een camper gehuurd voor vier dagen.

de Mc Louis camper

 We besluiten om een rondje Groningen - Friesland te doen, kunnen we mooi mijn schoonouders even bezoeken. De camper is volledig uitgerust, dus potten en pannen aan boord. We sjouwen onze kleren en slaapspullen aan boord, knopen de fietsen achterop, en vertrekken richting ter Apel.
Het is even wennen: ik heb het gevoel alsof ik in een rijdende keuken zit, alles tingelt achter me. Behalve een file vanwege een gekantelde vrachtwagen bij Lichtmis arriveren we zonder problemen in Sellingen, bij ter Apel. Een on-Gronings landschap: bossen, zandgronden, meer als Drenthe. We fietsen er heerlijk rond en bezoeken het kloostermuseum in ter Apel.
De volgende dag groeten we de familie en rijden dan naar Koudum in Zuidwest Friesland. Een heel ander landschap: ruim, met de wijdse open hemel. Gelukkig is het opnieuw droog en zonnig, en we verkennen de streek: Stavoren, het Rooie Klif. Nooit geweten dat de Friese stadjes zo charmant zijn. Onze topper wordt Hindeloopen, dat we op vrijdag bezoeken. Groter dan Stavoren, en wat ons betreft met meer uitstraling. We bezoeken het Schaatsmuseum. Het lijkt me niks, maar opnieuw word ik aangenaam verrast door dit interessante en volgepakte museum. Waar ze vroeger al niet op schaatsten....

Hindeloopen - sluiswachterswoning bij de jachthaven

We fietsen 's middags door Gaasterland, en pakken en passant het piepkleine stadje Sloten mee. Bijzonder hoor: In Friesland fietsen en het idee hebben dat je op de Veluwe bent.
Op zaterdag koersen we weer naar Oene, met een tevreden gevoel. Het comfort van de camper bevalt ons goed, en daarnaast vinden we het prettig om vlot door te kunnen pakken. Je kunt 's ochtend snel vertrekken, en onderweg is een bak koffie zo gezet. Gaan we vast nog eens doen.