Moestuin - februari 2016

Het kan nog gaan winteren, maar meestal begin ik in februari wel met allerlei voorbereidingen voor het nieuwe jaar.
In oktober vorig jaar heb ik de groentebedden bedekt met een dikke laag van mest en compost. Die heb ik nu weggehaald. Op diverse plekken zitten er regenwormen onder. Heel goed, dat betekent dat mijn keus voor niet spitten vruchten begint af te werpen. Die methode ga ik nu voor het derde jaar toepassen.
In het vroege voorjaar haal ik de mulch-met-veel-mest weg en strooi dan eerst kalk. Deze keer goed getimed: de afgelopen dagen heeft het langdurig geregend zodat de kalk goed kan oplossen. Ik ben ook van plan om weer eens een pH- en mineralenmeting te laten doen, de vorige keer is al wel zo'n 10 jaar geleden. Toen was de grond erg verzuurd, maar of dat na jaren van trouw kalk strooien nog zo is....
Over enkele weken woel ik de grond een beetje los, en doe dan op de meeste bedden de zomermulch zonder mest. Dat is wel zo fris. Voor spinazie is een mulchlaag onhandig, dus laat ik altijd ergens een hoekje over zonder mulch.
En tot slot gaan in februari de tuinbonen nog de grond in: wie tuinbonen wil eten moet februari niet vergeten.

Kalkkorrels gestrooid op de groentebedden

Een andere februari activiteit is snoeien. Daar heb ik al met al toch wel 3 à 4 dagdelen voor nodig. De bramen en de frambozen heb ik begin januari al teruggesnoeid. Nu is het de beurt aan de fruitbomen en aan de bessenstruiken. Op de foto hier onder is goed zichtbaar hoe vorig jaar de appelboom alleen maar waterloten heeft gezet. Dat had waarschijnlijk te maken met de zeer forse snoei in het begin van 2015. Ik heb nu meer takken laten zitten en ben benieuwd welk resultaat dat heeft.

Appelboom voor het snoeien

En na het snoeien

Al enkele jaren is de opbrengst van de fruitbomen minimaal. Er vindt weinig vruchtvorming plaats, wat te maken kan hebben met niet goed functionerende bestuiving. We wonen in een open gebied en ik vraag me af of er genoeg insecten zijn voor de bestuiving. Bijen zijn in ieder geval niet in de buurt.
Misschien is dat wel een aardig experiment: tijdens de bloei een bijenvolk plaatsen.

De knoppen in de perenbomen botten al uit

Vandaag heb ik ook de bessenstruiken gesnoeid. Eén zwarte bessenstruik heb ik gerooid. Van een andere struik heb ik een scheut met een eigen wortelkluit genomen en die op de lege plek geplant, zie de foto hier onder. En nu maar kijken of die goed aanslaat !

Rechtsonder de nieuw geplante zwarte bessen scheut

Tot slot moet dan nog de kas worden klaargemaakt. Die ziet er na een aantal eenzame maanden niet blij uit. Er is een hoek uit een raam gebroken boven in de kas. Dat heeft voor lekkage gezorgd, zoals op de betonnen vloer te zien is.
De verdorde hoge planten zijn paprika's. Enkele dappere slaplanten zijn toch maar blijven doorgroeien zodat er nog een klein beetje groen is. De twee druivenplanten heb ik inmiddels al gesnoeid.

De kas na de winter

Ik zal wel een aantal uren nodig hebben om de kas helemaal leeg te halen en schoon te spuiten. Dan ververs ik ook de aarde in de bakken. Niet volledig: ik mix de helft van de oude aarde met nieuwe. En dan is het wachten op april: dan heeft de marktkoopman weer plantjes.

Moestuin 2014

Er was dit jaar weer van alles te beleven in de moestuin, het is steeds anders. Zo bleken de spinazie en de sla er dit jaar geen zin in te hebben. De spinazie kwam zelfs niet eens goed op. Dat maakt me achterdochtig: mankeert er iets aan de grond ? Ik ga maar weer eens een grondmonster laten analyseren. De sla werd belaagd door de slakken, en ik heb geen slakkenkorrels gestrooid. Ik haal van mei tot juli elke twee weken slaplantjes op de markt in Epe. Daarvan zijn er heel wat opgepeuzeld...

In februari heb ik met grindtegels paden aangelegd en daarmee de moestuin verdeeld in groentenbedden van anderhalf bij ruim vier meter. Daardoor kun je gemakkelijk en comfortabel overal bij komen,  en houdt je de paden nagenoeg onkruidvrij. Op de meeste groentenbedden heb ik mulch gestrooid. Ik ben heel tevreden over die werkwijze. Het houdt de grond vochtig, en onkruid krijgt minder kans. Volgens de boekjes moeten de regenwurmen het ook op prijs stellen, maar dat merk ik nog niet zo.

Dit jaar ontdekte ik bij een familielid de oplossing voor het opbinden van tomaten op de koude grond: met tomatenprikkers, spiralen van 1.50m waar de tomaten langs kunnen groeien. Elke week de top van de plant invlechten, en klaar is kees.Maar dan moet je er wel vroeg bij zijn, en dat was ik niet. De plant is dan niet meer goed te winden, en dan krijg je het ook niet op orde. Volgend jaar zet ik de tomatenprikkers dus zo snel mogelijk bij de nog jonge plantjes.

Om de luis uit de tuinbonen te houden heb ik dit jaar meerdere keren met de bekende mix van spiritus en groene zeep gespoten. Dat werkt goed, en de oogst was dan ook naar tevredenheid.

Ik had vorig jaar poters van twee oude aardappelrassen achtergehouden. Die hebben het uitstekend gedaan. Hier onder zie je paarse piepers. Ik ken de naam van het ras niet. Ze zijn niet verkleurd, dit is de natuurlijke kleur. De smaak is prima. Ik heb er een ovengerecht van gemaakt in combinatie met rode kool, en dat heeft ons goed gesmaakt, ik heb althans geen klachten gekregen. Van schoonvader (akkerbouwer in hart en nieren, heeft altijd pootaardappelen geteeld) krijg ik altijd 50 poters van topkwaliteit en die aardappelen zitten nog in de grond. Er lijkt hier en daar vitoftera in te zitten, vervelend, de aardappelen rotten dan snel weg.

In de kas is het nu ook volop oogsttijd. De komkommers doen het altijd wel goed. Vanaf begin juni tot ver in augustus hebben we kunnen oogsten. Ik kreeg de tip om in juli een tweede ronde met jonge komkommerplanten te beginnen, zodat je ook in de nazomer nog kunt oogsten. Idee voor volgend jaar.
We hebben een tiental paprikaplanten. Die leken er geen zin in te hebben: ze groeiden tergend langzaam en bloeien: ho maar. Tot in augustus: toen kregen ze een groeispurt, gingen bloeien, en zoals je ziet zitten er  mooie paprika's aan te komen.
Ook met de tomaten gaat het uitstekend. Ze worden heel groot en zijn niet rond, maar opgebouwd uit partjes. De smaak is prima, en ik ben in de keuken druk aan het experimenteren met zelfgemaakte pastasaus van verse tomaten.

De bessenoogst was dit jaar normaal. Wat ik niet had verwacht was de grote opbrengst van bramen en frambozen. We hebben inmiddels de bramen zo ongeveer binnen, en de frambozen zijn nu zover. We maken schalen vol met bramensap en frambozensap en hebben dus smakelijke toetjes deze weken.

Last but not least: de sperciebonen op stok. Eigenlijk een vergissing, ik had snijbonen willen hebben en heb bij de Welkoop niet goed  op het etiket gekeken. Ze wilden eerst niet ontkiemen en ik heb dus een tweede ronde gepoot. Ook die kwamen maar gedeeltelijk op. Maar altijd nog genoeg voor volle  emmers.

Moestuin - juli 2013

Kas
De komkommers en de tomaten beginnen mooi te groeien. De komkommers dragen snel vrucht en we hebben dan ook ruim voorraad in de kelder. De tomaten hebben veel meer tijd nodig. Het "dieven" van de tomaten is een werkje dat je goed moet bijhouden. Voor je het weet groeien er uitlopers vanuit de oksel van stengel en bladaanhechting en krijg je een plant die alle kanten opgroeit.
Tussen de hooggroeiers heb ik allerlei kruiden geplant, voor de geuren. Op de foto hieronder is citroenmelisse te zien.

tomaat, komkommer, citroenmelisse

Aardappelen en broccoli

Op een braderie bij Slochteren heb ik een zakje met poters van oude aardappelrassen gekocht. Die staan op de foto mooi te bloeien.  Ik ben benieuwd wat de opbrengst gaat worden. Helaas heb ik het zakje met de namen van de rassen weggegooid, zodat ik echt niet weet wat er in de grond zit.
De broccoli staat er prima bij. Ik had vier plantjes gekocht en die hebben het goed gedaan. Van twee planten kunnen wij een keertje lekker broccoli eten. Helaas heb ik te lang gewacht met de consumptie: de broccoli was al bruin in het midden geworden. Een goede leer voor de volgende keer: zoals ze hier op de foto staan moeten we ze oogsten.



broccoli en een oud aardappelras




Tuinbonen en peultjes
Met de peultjes en de tuinbonen is het voorspoedig verlopen. Na een zeer langzame start door het koude voorjaar is er dan toch nog een goede oogst gekomen. De luis in de tuinbonen ga ik te lijf met een mengsel van vloeibare groene zeep, spiritus, en water in een verhouding 1:1:2. Het stinkt geweldig, maar het houdt de luis wel in toom. De tuinbonen heb ik vroeg geoogst, kleine boontjes smaken beter.
Peultjes zijn wonderbaarlijk: de peul zelf groeit wonderbaarlijk snel. Na geoogst te hebben, zitten alleen de kleinste peultjes er nog aan. Die zijn dan na één, twee dagen weer volgroeid, dat gaat heel snel.


tuinbonen en peultjes





Sla en mulch
Op onderstaande foto is het sla-groentenbed met de mulch er bovenop goed zichtbaar. Sla plant ik elke twee weken, de plantjes haal ik op de markt of bij de Welkoop. Zo hebben we de hele zomer door sla beschikbaar. IJsbergsla doet het ook prima. Tussen de sla heb ik prei geplant.
De mulchlaag bevalt me uitstekend. Er is veel minder onkruid, en de aarde eronder blijft langer vochtiger. Ik heb nog niet gekeken hoe de regenwormen het vinden, dat komt in het najaar wel.

sla en prei en tomaat

Versnipperaar
De mulchlaag is nog te grof, met grote stukken en lange sprieten. Ik heb daarom een versnipperaar gekocht om mijn tuinafval "klein te krijgen". Het is een Viking, en niet voor het zware werk bedoeld. Takken met een doorsnede van enkele centimeters vreet hij nog net, maar dan moet je het zorgvuldig doseren. Verder gooi ik er alles in: de restanten van de bonen en de peulen, droge schapenmest, snoeiafval. Ik zal eens gaan kijken of ik de mulch vervolgens ook ga composteren.

tuinafval versnipperen

Moestuin - mei 2013

Het is een extreem voorjaar, en de moestuin reageert daar natuurlijk op. Door de kou ontkiemt en groeit alles veel langzamer. De aardappen hebben er vier weken voor nodig om boven de grond te komen, en de courgette, toch altijd goed voor uitbundige groei, ziet geel van de kou.
Gelukkig hebben we dit jaar geen nachtvorst gehad tijdens de bloei van de fruitbomen. Peer, pruim, en appel hebben uitbundig gebloeid en de vruchtvorming lijkt goed. Ik wil dit jaar beter letten op de kleine beestjes, vorig jaar hebben de appelboompjes behoorlijk te lijden gehad. Op deze pagina is te lezen welke rupsen, wantsen, en luizen meesmullen op de fruitbomen.



Als je nooit een bloeiende sering geroken hebt, weet je niet wat genieten is, de geur is verrukkelijk. Samen met Lathyrus is het mijn topper. Lathyrus poot ik soms, gelijk met peultjes en/of doperweten.
Ik heb de seringenstruik in maart eens stevig gesnoeid. Structuur aanbrengen in de hoofdtakken, en zorgen voor ruimte binnenin.

Dit jaar ben ik gaan experimenteren met de grondbewerking. Ik heb de helft van de tuin  niet gespit, maar losgewoeld en daarna bedekt met een mulch-laag. Hierboven is de broeibak te zien met eikenbladsla en gewone sla en een royale laag mulch, hier veel stro.

Er wordt verschillend gedacht over het nut van deze aanpak. Ik vind de argumenten wel overtuigend, ik noem er enkele:

1. Niet meer spitten
2. Minder onkruid
3. Natuurlijke voeding van de bodem
4. Beter voor het leven in de bodem 
5. Betere vochtbalans

Hier en hier is er meer over te lezen. Eén quote wil ik alvast met een glimlach doorgeven: spitten is massamoord ! Mijn eerste ervaringen zijn positief: de bodem blijft vochtiger en er is minder onkruid. Ik heb gelukkig nog nooit rugklachten gekregen van het spitten, dus het omspitten van de andere helft van de tuin is niet zo'n bezwaar.

Hierboven is het groentenbed te zien waar ik de tuinbonen en de peultje heb staan. De mulch bevat hier ook schapenmest, wat tot zware protesten van het thuisfront heeft geleid. Mijn tegenargument dat champignons op paardenmest worden geteeld heeft nog geen zoden aan de dijk gezet... Ook de tuinbonen hebben meer tijd nodig gehad om te ontkiemen en de groei lijkt ook langzamer te verlopen. Maar eens afwachten wat mooi weer gaat doen.

Alleen de rabarber lijkt immuun voor de kou. Er is genoeg regen gevallen, en in de droge weken giet ik er royaal water bij. In de mulchlaag zit mest. De drie planten staan uitbundig te pronken met grote groene bladeren. Ik heb al weer een aantal porties rabarber in de diepvries kunnen stoppen.

Moestuin - juni 2012

Vanaf mei, juni kan het oogsten beginnen. Spinazie heeft maar anderhalve maand nodig, en ook de eerste sla- en andijvie-kroppen zijn groot. Dit is de periode waarin de moestuin voller en voller wordt. Ook met onkruid overigens, dus er moet regelmatig gewied worden.

Tuinbonen
De tuinbonen had ik al in februari gepoot. Ze kunnen de kou verdragen, en door vroeg te beginnen, blijf je de luis voor is het idee. Aanvankelijk leek het geen succes: in maart en april was het koud en winderig. Maar vanaf eind april kwam de groei goed op gang. Ik heb vanaf eind mei toch enkele malen een oma-middeltje gebruikt om de luis te bestrijden: sproeien met een mengsel van vloeibare groene zeep en spiritus in water. Na een avondje doppen, schoonmaken, en koken hebben we zes porties voor in de diepvries, een mooi resultaat.
 
Bessen
De rode bessen zijn altijd het eerst goed: eind juni begin juli moeten die worden geplukt. Dit jaar hebben we alleen de rode bessen en de Amerikaanse bosbessen onder het net gedaan. De vogels zijn er dol op. De zwarte bessen en de kruisbessen laten ze met rust. De rode bessen hadden dit jaar veel last van een soort luis. Volgend jaar wil ik daar eens aandacht aan besteden en proberen om dat te bestrijden. Ik merk wel dat op internet bergen tips te vinden zijn, inclusief instructiefilmpjes.

 

Kolen
Dit jaar heb ik het insectengaas maar weer eens voor de dag gehaald, ter bescherming van de kolen. Het is een soort muskietennet waarmee je voorkomt dat schadelijk ongedierte, met name de rupsen natuurlijk, de kool oppeuzelen. Ik heb een hele stellage gebouwd. Van terrasklinkers heb ik poeren gestapeld. Los stapelen is voldoende stevig en geeft de mogelijkheid om nog hoger te stapelen. Vervolgens maak ik een raamwerk van balkjes en PVC-buis waar het insectengaas overheen komt. Met klinkertjes leg ik het vast. Simpel en stevig. Vooralsnog groeien de kolen ongestoord.

 

Aardappelen

De aardappelen bloeien, vanaf nu begint de knolvorming. Het enige wat ik nu doe is spuiten tegen phytophthora of aardappelziekte, zie de wiki. Die kan je oogst in enkele dagen vernietigen. Het blad gaat dood, en er komt bruinrot in de aardappelknollen. Ik heb het een keertje meegemaakt, hoogst teleurstellend.   

Druiven

Al fietsend langs de Moezel heb ik met grote interesse de wijngaarden bekeken. Je moet er wel wat voor over hebben om hier wijnboer te zijn ! Op de eerste dag zijn we begonnen in Koblenz. Al na tien kilometer zijn de hellingen langs de Moezel steil, en vol geplant met wijnstokken. Hoog tegen de helling is er altijd wel ergens een stuk vlakke verticale wand voorzien van de naam van het Weingut, een soort stenen spandoek, met zwarte letters op een witgekalkte achtergrond.

Overal staan er trekkers en busjes langs het fietspad en als je even zoekt zie je de wijnboeren tussen de druivenstokken bezig met snoeien en opbinden. Het is zeer arbeidsintensief en waarschijnlijk ook heel vermoeiend, vanwege het werken op de steile hellingen.
Op verschillende plaatsen lopen mini-spoorbaantjes de hellingen op. Het meest verbluffende systeem is een monorail. Aan de onderkant van de rail zit een kartelrand. Het locomotiefje bestaat uit een motor die een tandwiel aandrijft dat onder tegen de kartelrand aanloopt. Achter het locomotiefje kan iemand in een stoel gaan zitten, en daarachter kan dan nog een karretje aangekoppeld worden. En hup, daar ga je dan, langs die steile helling omhoog, het lijkt me nogal enerverend.

Het monorailsysteem

Er zijn in de meeste dorpen mogelijkheden om wijn te kopen. Vaak kun je ze eerst proeven. Witte Riesling wijnen kom je het meest tegen, de goedkoopste voor minder dan 5 euro per fles, in de varianten trocken, halbtrocken, en süss.

Omdat ik thuis in de kas een paar druivenplanten wil laten groeien, heb ik er twee gekocht in Cochem, één van de meest bekende toeristendorpen langs de Moezel.
Omdat ik geen verstand heb van de verzorging van druivenplanten was ik blij met het foldertje dat de verkoopster in Cochem meegaf. Ter plekke gaf ze al enkele tips:

• nog een paar weken laten groeien in de pot
• dan diep planten, de wortels met de stam moeten ingegraven worden tot aan de jonge loten
• voldoende water geven 

Komkommer, tomaat, en druif

In de afgelopen week heb ik goed gekeken naar het snoeien: de wijnstok is
ongeveer een meter hoog, en elk jaar groeien daar dan de nieuwe ranken uit die langs draden worden geleid.
Natuurlijk zijn er uitstekende Nederlandstalige handleidingen te vinden:

• deze beschrijft ook weer uitgebreid de aanpak in de eerste drie jaren
• deze is in de vorm van een stappenplan.

En tot slot: er zijn voldoende YouTube filmpjes waarin precies wordt voorgedaan hoe je moet snoeien, deze vind ik wel duidelijk.

Moestuin - april 2012

De tijd lijkt weken lang stil te staan in de moestuin. Maart en april zijn grotendeels winderig, koud, en droog. Er groeit nauwelijks iets, niet zo goed voor mijn motivatie. Gelukkig gaat het de afgelopen week beter, en de natuur zet dan alles op alles. In enkele dagen zie je de tuin groen worden.

Tuinbonen
In februari gepoot. Na ruim drie weken komen de kiemen pas boven de grond, en daarna gebeurt er een hele tijd nauwelijks iets. De afgelopen twee weken begint de groei op gang te komen. Natuurlijk doet het onkruid daar aan mee, vandaag ga ik beginnen met die altijd doorlopende klus: wieden. De tuinbonen zien er nog wat ielig uit, ik ben benieuwd wat ze gaan doen.

De in februari gepote tuinbonen

Aardappelen
Schoonvader zorgt altijd voor pootaardappelen, die zijn er zat op het Groningse akkerbouwbedrijf van de familie. Deze week heb ik 50 poters in de grond gestopt. Het weer was verbeterd en ik had er zin in. Geduldig heb ik mooie ruggen geharkt, dat gaat handig met de grote hooihark.

vijf rijtjes aardappelen dit jaar

Fruitbomen
De fruitbomen lijken de weg kwijt door de kou. Het pruimeboompje heeft een heel klein beetje gebloeid, alsof de nachtvorst schade had aangericht. De "oude" appelboompjes beginnen nu pas uit te lopen en moeten nog gaan bloeien. De lei-fruitboompjes lijken het minst aangedaan: er wordt mooi gebloeid en de dit voorjaar gepote lei-pruimeboompjes lopen mooi uit. Het zit wel goed in die hoek.

appelbloesem bij de lei-fruitboompjes

Rabarber
De rabarber was keurig op tijd boven de grond: in maart. Ik heb er toen al regelmatig water bijgegoten omdat rabarber daarvan houdt. Dat hoeft bij die eerste groei ook weer niet teveel te zijn. Vooral als de rabarber volop in het blad staat verdampt het veel vocht door het grote bladoppervlak, en dan moet je erbij zijn met de gieter. De laatste weken heeft de rabarber de smaak ook te pakken en zoals te zien is: we kunnen stelen gaan trekken.

De rabarber doet het goed

Sla
In de broeibak gaat het ook wel goed. Er staan verschillende soorten sla in en het begint allemaal mooi te groeien. Ik heb de bak veel dicht gehad vanwege de kou. Omdat ik meer van sla van de volle grond houd, die is steviger, ben ik blij dat de ramen er nu vanaf kunnen. Ik plant elke twee weken vijf of tien plantjes, zodat we vanaf eind mei doorlopend sla uit de tuin kunnen halen.

Verschillende sooorten sla in de broeibak

Magnolia en prunus 
De magnolia heeft ook ernstige schade van de nachtvorst ondervonden. Normaal zit de boom in de tweede helft van april vol met die mooie wit met roze bloeisels. Dit jaar zitter er maar een paar bloeisels helemaal bovenin. Jammer, het is zo'n mooi gezicht.
De prunus daarentegen laat de natuur op haar mooist zien: De vuistregel voor de bloei van de prunus is Koninginnedag. En guess what: De boom staat vandaag volop met prachtige jonge bloesem te pronken, een juweeltje.

De bloeiende prunus op Koninginnedag

Moestuin - februari 2012

In februari zwaai ik de winter uit en begin weer in de tuin. Dit jaar hebben we begin februari nog een prachtige vorstperiode gehad, maar daarna was het gedaan met de winter. Aan de slag dus !

Kalken
Enkele jaren geleden heb ik grondmonsters laten analyseren. Het bleek dat de pH veel te laag was, de grond was veel te zuur. Sindsdien heb ik in elk vroege voorjaar een flinke portie kalkkorrels uitgestrooid. Maar hoeveel dat geholpen heeft weet ik niet precies. De prei blijft altijd heel ielig, maar de courgettes blijven maar doorgroeien. Heeft dat misschien met de zuurgraad te maken ?  
Gelukkig zag ik bij de Welkoop iets handigs: een kartonnen strookje met een kleurcodering, om de zuurgraad te meten. Proberen natuurlijk. Ik mix aarde en water in een potje, laat het strookje 3 minuten weken, en tsjek de uitkomst: ruim 5, te zuur dus.

het pH-strookje net niet goed te zien....

Snoeien 
In februari ga ik de fruitbomen, de frambozen- en de bramenstuiken, en de bessenstruiken snoeien. Ik heb maar een beperkte kennis van zaken op dit terrein, maar die probeer ik zo goed mogelijk toe te passen. Ik hanteer de volgende snoeiregels:

• letten op de "architectuur" van de struik of de boom: zijn de hoofdtakken goed herkenbaar en ruimtelijk mooi verdeeld
• het midden van de boom of de struik mag niet dichtgroeien. Ik snoei bijna alles weg wat naar binnen groeit
• Alle takken die naar beneden groeien haal ik weg
• Als takken kruisen haal ik er eentje weg
• Bij de struiken laat ik elk jaar enkele jonge loten onderaan staan, zodat die wellicht een oude hoofdtak kunnen gaan vervangen. Zo'n oude hoofdtak haal ik dan volledig weg
• Waterloten haal ik zoveel mogelijk weg
• Nieuwe takken snoei ik terug tot 3 - 4 knoppen
• Bij de frambozen hou ik rekening met een 2-jaren cyclus: takken van 2 jaar oud gaan helemaal weg, nieuwe takken worden gehalveerd
• Bij de bramen weet ik het niet goed: hebben die ook een 2-jaren cyclus ?

Vorig jaar had ik heel rigoreus gesnoeid waardoor er te weinig nieuwe takken overgebleven waren. Dat vonden de fruitbomen niet prettig: weinig fruit, en heel veel takkengroei. Dit jaar heb ik veel meer jonge takken laten staan, eens kijken wat dat oplevert. 

Gesnoeide zwarte bes

Spitten en mesten
Ja, daarmee begint het natuurlijk. Ik gebruik veel biologische mest, maar ook nog wel wat kunstmest. Zo langzamerhand raak ik meer geïnteresseerd in de biologische teelt en het hergebruik van organisch afval.
Ik spit de tuin om met een voor van één spade diep. Die wordt steeds gevuld met mest, en dan wordt de aarde van de nieuwe voor bovenop de mest in de andere voor gebracht.
Rugpijn ? Nou, valt dik mee, een paar dagen wat spierpijn. Ik heb ook maar 60 m2, en die spit ik op twee à drie verschillende dagen om.

De moestuin naast de boerderij

Tuinbonen
Die moet ik wel even noemen. Sinds vorig jaar probeer ik de tuinbonen zo vroeg mogelijk te poten Ik las ergens wie tuinbonen wil eten moet februari niet vergeten. Het idee er achter is dat je de luis voorblijft. Die verschijnt in juni ten tonele, en als de tuinbonen dan al flink ver in hun groeiperiode zijn heb je minder last van die zwarte diertjes. Vorig jaar had ik de tuinbonen laten voorkiemen in de kas, en ze daarna als kleine plantjes gepoot in de moestuin. Dat werd geen succes want ze begonnen gewoon opnieuw te kiemen. Ik kreeg dus twee plantjes per boon, en was mijn tijdsvoorsprong kwijt. In ieder geval waren de luizen blij. Dit jaar heb ik de tuinbonen eind februari meteen in de koude grond gepoot.

Gesnoeide appelbomen en pruimeboom

Moestuin - juli 2011

Tomaten.
 De tomaten beginnen te rijpen. Het lijk erop dat het grootste deel rijp is in onze vakantieweken. Zo gaat dat, ik heb me erbij neergelegd dat een deel van de moestuin geoogst kan worden wanneer we weg zijn.
De tomatenplanten groeien geweldig dit jaar, ik heb ze nog niet eerder zo groot gehad. Ze hebben inmiddels het dak van de kas bereikt, en buigen noodgedwongen om. Langs draadjes probeer ik ze dan weer verder te leiden. Het "onderhoud" van de planten schiet er wel eens bij in. Tomatenplanten moet je dieven: dat is het verwijderen van de nieuwe scheuten die in de oksel van een blad en de hoofdsteel ontstaan. Zeker bovenin de kas zijn mijn tomatenplanten wild uitgegroeid. Ook het netjes indraaien langs de geleidedraad is niet altijd even trouw gebeurd. Kwaliteitsstapje voor de de volgende zomer.

Kolen.

Ik heb een aantal soorten kolen geplant: bloemkool, broccoli, spitskool, en rode kool. Vorig jaar heb ik een insectengaas gekocht en dat gebruikt om ongedierte te weren. Dit jaar probeer ik het weer een keertje zonder, maar op dit moment begint de grote opmars der veelvraters. Benieuwd wat er van mijn kolen overblijft. Als iemand nog een goede tip heeft hoe je de rupsen tegenhoudt: ik houd me aanbevolen.

Courgette

Nee, dan de courgette, als het een dier was zou het een hond worden: een trouwe vriend. Courgette doet niet moeilijk en produceert met vaste regelmaat. We krijgen het niet weggegeten en maken daarom soms een grote hoeveelheid courgette-in-het-zuur, heerlijk. Die potjes kunnen de hele winter bewaard worden.
Ik probeer te voorkomen dat de courgettes zo groot als bovenarmen worden. Regelmatig controleren dus, want die rare dingen kunnen in twee dagen gigantisch uitgroeien.

 

 Een laatste uitdaging is het glas in het dak van de kas. Dat is vies - vind ik - en ik wil het schoon hebben. Op het dak klimmen is mogelijk, maar ik heb weinig zin om bijgeschreven te worden in de lijst van mensen die thuis een ongeval krijgen. Daarom heb ik eerst uitgezocht of ik aan glazenwassersspullen kan komen. Hoe heten die meterslange telescoopbezems eigenlijk? Dat blijken tuckerpoles te zijn, en ze kosten honderden euro's. Niet echt een optie dus, en tweedehands zijn ze ook moeilijk te krijgen. Mijn tweede idee is simpel: de glazenwasser bellen, en dat ga ik dan eerst maar eens regelen. Voor een scherp tarief, zeker, en anders maar niet.

Moestuin juni 2011

Inmiddels zijn er drie maanden moestuin gepasseerd. Elk jaar doe ik weer dingen anders, ik vind het heerlijk om wat  te experimenteren.

Dit jaar heb ik voor het eerst aardbeien in de kas. Bij de plaatselijke aardbeienkweker  heb ik 15 aarbeienplanten in potten gehaald. Die potten passen precies in een dikke PVC-buis met uitsparingen. Het geheel heb ik opgehangen zodat ik "in etages" kan werken: aarbeien boven, komkommer en tomaat eronder. Inmiddels zijn die laatsten al langs de aardbeien gegroeid, zodat er een indrukwekkende groene muur is ontstaan. De aardbeien hebben wat minder smaak dan die van de koude grond, maar daar valt natuurlijk mee te leven.

Mijn experiment met het voorkiemen van peultjes en tuinbonen heeft weinig effect gesorteerd.Toen ik ze had uitgepoot in de tuin stopte de groei en na een poosje vormden ze een tweede plant. Dat schiet dus niet op, de kas-tuinbonen en de tuinbonen die ik meteen in de koude grond had gepoot zijn nu even groot. Ik ben nog wel benieuwd in hoeverre ik de luis in bedwang houd: het was mijn bedoeling om zo vroeg mogelijk te beginnen om de luis voor te blijven. Die zit er inmiddels wel in, maar niet zo veel als anders.

Sla gaat weer voortreffelijk. Ik heb meerdere soorten: gewone kropsla, krulsla, eikenbladsla, en het groeit allemaal prima. Momenteel krijgen we het zelfs niet weggegeten, overproductie zogezegd.